Slaap kindje slaap...

Ik weet heus wel hoe belangrijk voldoende slapen is. Om maar een paar van de voordelen van een goede nachtrust te noemen: 

• Je lichaam kan herstellen, je stofwisseling gaat in de reparatiemodus,
• Door te dromen verwerk je de gebeurtenissen en emoties van de dag,
• Je stresshormonen van een dag 'drukdrukdruk doen' verlagen weer tot een acceptabel niveau van een goede nachtrust,
• Je hebt minder behoefte aan snelle suikers,
• En.... Je valt beter af als je voldoende slaapt.

Toch schiet rust nemen er bij mij regelmatig bij in. 

Ik dans vaak 's avonds laat nog en kan dan niet direct naar bed omdat ik nog na aan het stuiteren ben. Of ik heb het druk gehad met werk en veel sociale afspraken en verlang dan heel sterk naar wat rustige uurtjes met alleen mijn eigen gezelschap. 

De afgelopen weken merkte ik dat ik mijn bedtijd verlegde naar half 2 's nachts, voor de broodnodige Me-Time.

Logisch, maar niet handig. Want ik word wel 's ochtends om 7 uur wakker zonder wekker, dus was ik een slaapschuld aan het opbouwen. Dit weekend besloot ik in te grijpen en in ieder geval vóór middernacht het licht uit te doen. 

Gisteravond was ik om 8 uur al moe. En in plaats van mezelf op te peppen, ben ik in bed gekropen met mijn 'boek' (een ebook op mijn kindle-app). Heerlijk! Ik lag er om 9 uur in, heb fijn liggen lezen in plaats van achter mijn computer te hangen en om half 12 ging het licht uit en sliep ik direct.

Vanmorgen werd ik fris wakker. En verblijdde de weegschaal me met een halve kilo gewichtsverlies. Kortom, een topstart van de dag! Ik denk dat ik vanavond weer voor 10 uur onder de wol kruip...

Het drukdrukdruk monster stak de kop weer eens op

Cappuccino  To  Go

Na een ultra-relaxed weekend met saunabezoek, uitslapen, fietsen, dansen, lekker eten en gewoon genieten met vrienden, sloop zondagavond het drukdrukdruk-monster mijn leven weer binnen.

Ik geloof dat ik gewoon zenuwachtig werd van de hoeveelheid ontspanning en vrije tijd die ik mijzelf gegeven had! Alles wat nog 'moest' vloog me aan.

Het is stress die ik echt over mijzelf afroep, want er staat nergens dat alle to-do's deze week afgewerkt moeten zijn... Me niet laten opjagen door mijzelf is nog steeds een pittige uitdaging voor me.

Gisteren mijn dag erg vol gepropt en lekker productief geweest, als antwoord op de innerlijke onrust van een weekendje genieten. Eindigend met een teambijeenkomst op Rotterdam Airport, waarvan ik om half 12 thuis was. Op zich niks mis mee. Maar vanmorgen moest ik om kwart over negen het huis uit voor 3 dagen Groningen en ik had nog niks voorbereid. Toch gaan slapen, want ik was erg moe. Morgen weer een dag, wie dan leeft wie dan zorgt...

Vanmorgen driftig in de weer: vaatwasser uit- en weer inruimen, wasgoed wegvouwen, keuken aan kant (ik doe alsof ik meer dan een week weg ga, kan niet gewoon de deur achter me dicht trekken ), ontbijten, kattenbak verschonen, kat verzorgen, vuilnis naar buiten, tas pakken, nog wat dringende mails beantwoorden (alsof dat niet in de trein kan), moestuintjes water, opladers zoeken, thee zetten voor in de trein, op het laatste moment bedenken dat mijn portefeuille met al mijn pasjes nog in de tas van gisteren zit en daardoor bijna te laat komen.

Naar buiten stormend mijn thermosbeker met heerlijke thee vergeten en niet terug gaan omdat ik dan mijn tram en dus mijn trein mis. Prachtig op tijd bij de halte aankomen, de tram kwam tegelijk met mij aan. (Goede beslissing om mijn thee niet te halen dus!)

Bij het inchecken ontdekken dat ik weliswaar mijn portefeuille heb gepakt, maar dat mijn OV-kortingskaart er niet in zit... Die zit nog in de achterzak van de broek die ik gisteravond aan had!! 

Gelukkig heb ik ook een anonieme OV-kaart voor gasten en zat die wel op de plaats waar hij hoort te zitten. Dus ik zou hoe dan ook in Groningen komen, al was het dan zonder thee en zonder korting!

Intussen heb ik mijzelf op cappuccino uit de kiosk getrakteerd en uitgezocht dat ik een formulier kan invullen voor de vergeten kortingskaart, dus mijn reis wordt niet mega-duur. Laptop uitgeklapt en heerlijk de stress van mij af schrijven. Er is altijd een oplossing of uitweg, en dat weet ik. M.aar man man man wat een gedoe voordat ik mijn eigen chaos heb recht gebreid en rustig zit...

Ik geloof dat ik maar heel druk ga oefenen in genieten en vrij zijn, want dit slaat echt nergens op.

Een opgeruimd bureau en een rustig hoofd

Perfecte To-Do-list voor een Chaoot!

Mijn moeder zei vroeger altijd: "Als je billen niet vast zaten, dan vergat je ze nog" en ik geloof dat ze gelijk had. 

Doordat de lagere school direct tegenover ons huis lag, kon ik wél meedoen met gym, nadat ik snel even mijn standaard vergeten gymspullen ophaalde. De middelbare school was verder weg, en de keren dat ik zonder lunch, zonder gymtas of met de verkeerde boeken op school arriveerde zijn niet te tellen.

Door de jaren heen heb ik mijzelf aangeleerd om lijstjes te maken van dingen die ik moest of wilde doen of gewoon niet wilde vergeten. 

Dat werkt tot op zekere hoogte. Als zaken niet op een lijstje terechtkomen, dan vergeet ik ze. Als het lijstje ondergesneeuwd raakt op mijn bureau, onder 'Belangrijke Post', vakliteratuur, te betalen facturen, leuke kaartjes en nieuwe lijstjes, dan vergeet ik de nog niet afgestreepte zaken alsnog. Uit het zicht, in de vergetelheid, zeg maar.

Voor mijn werk schrijf ik afspraken in mijn agenda, anders zou er niets van terecht komen. Dat werkt goed. Maar to do lijstjes van andere zaken in mijn agenda vind ik lelijk, want dan ga ik dingen doorstrepen... (Aloe plant verpotten, die en die bellen, voucher gebruiken voor die en die datum, etc). Doe geen moeite om mij ervan te overtuigen dat een agenda praktisch is en niet mooi hoeft te zijn, krassen in mijn agenda vind ik vreselijk... Daarbij sla ik die agenda steeds verder om naarmate de tijd vordert, dus raak ik mijn lijstjes ook weer kwijt. Ik ben gewoon een chaoot!

Mijn veel beter georganiseerde vriendin Irma kwam met de gouden oplossing voor mij:

Plak Post It briefjes met verschillende kleurcodes op een deur in je werkkamer, en je hebt nooit meer rondslingerende, half afgestreepte to-do-lists ergens op je bureau!

Even was ik in de verleiding om pas met dit systeem te beginnen als ik de perfecte, verschillend gekleurde Post It verzameling had. Maar gelukkig herinnerde ik me net op tijd to choose Progress over Perfection. Dus heb ik sociale afspraken met een marker een andere kleur gegeven dan administratieve taken, en huishoudelijke klussen weer een andere kleur. Werkt perfect!

Voordelen van het Post It Systeem:

• geen gekras meer op mijn lijst, ik haal een Post It van de deur nadat ik de taak heb uitgevoerd,
• geen rondslingerende, half begraven lijsten meer op mijn bureau,
• dus een gemakkelijker opgeruimd bureau,
• een heel blij gevoel als ik naar mijn deur vol Post It briefjes kijk; het is een perfect systeem!
• een rustig hoofd want ik weet waar ik mijn taken kan bekijken als ik even tijd en zin heb voor een klusje...

Dankjewel lieve Irma, voor een opgeruimd bureau, een rustig hoofd en een blije Post It deur!

Het is veel, dus ik haast me niet.

Ik heb het tijdelijk erg druk.
Een kraam van 80 uur, waar ik heel hard moet werken. Na mijn werk nu een paar dagen op en neer naar het Noorden omdat onze daar schoolgaande puber nog les heeft terwijl zijn moeder al op vakantie is. En drie dagen alleen thuis is wel erg lang, vandaar dat ik kom stiefmoederen. De reistijd heen en terug is ruim vier en half uur. In mudvolle treinen natuurlijk, want ik reis in de spits.

Ontbijt voor lange dagen

 Nog niet zo lang geleden zou ik, in een week als deze, iedere avond jammerend en te veel etend op de bank te vinden zijn tot ver na middernacht voor de broodnodige Me-Time, om de volgende dag klagend over slaapgebrek en te weinig energie aan mijn te drukke dag te beginnen. Op mijn wenkbrauwen mijn 10 dagen werken halen en daarna compleet instorten. Maar dat is veranderd!

Ik ben uitermate trots op mijzelf dat ik al een week meer dan fulltime in de weer ben en nog steeds makkelijk mijn bed uit kom en ruim voldoende energie heb om alles te doen.

Volgens mij heeft dat alles te maken met de verandering in leefstijl die ik eind maart 2015 ingezet heb. Ik ben zo veel fitter en vitaler, sinds ik 13 kilo ben afgevallen, gezond eet, elke dag Aloe Vera drink, veel beweeg en zorg voor voldoende nachtrust! En ik denk dat dit nog maar het begin is, er nog veel meer winst te behalen valt, nog veel meer vitaliteit in het verschiet ligt.

Minstens zo belangrijk als de energie die ik haal uit gezonde voeding, visolie en Aloe Vera, is mijn veranderde mindset. 

Tot vorig jaar vertelde ik mijzelf in drukke tijden keer op keer dat ik het te druk had en te moe was, waardoor ik me zielig ging voelen en meer mocht snoepen, klagen en hangen in mijn spaarzame vrije tijd, want het was allemaal al zo zwaar. Daarnaast werkte ik meestal te hard in zulke weken. Geen pauze nemen, alles in hoog tempo, en dan gehaast naar huis.

Nu neem ik heel bewust wel pauze en is mijn werktempo wat lager. Het is veel, dus ik haast me niet. Gevolg is dat ik me helemaal niet zielig voel, dus niet al het energie-ondermijnende gedrag van 'vroeger' uit de kast trek. Ik eet heerlijke maaltijdsalades in de trein, beschouw mijn reistijd als Me-Time en geniet van de uurtjes met puber. Ik hou het prima vol op deze manier. En ik verheug me uitermate op de rustige periode die ik hierna gepland heb!

Oh, zulke volle dagen red ik niet op een smoothie als ontbijt. Ik eet nu Griekse yoghurt (yup, 10 procent vet inderdaad) met sinaasappel en walnoten, daar kom ik de ochtend prima mee door!

Location Independent Office...

Vanmiddag is de Boulevard van Kijkduin mijn kantoor! 

Hoe lekker is dat... Ik kijk uit over zee, de mussen houden me gezelschap, mijn idee van geluk.

Strand Kijkduin - uitzicht van mijn kantoor voor vandaag.

Ik heb al ruim een uur wandelen in de zon achter mijn kiezen, nu is het tijd om op een terras - achter glas - wat urgente zaken van mijn to-do-list weg te werken. Dus mijn laptop uitgeklapt en aan het werk.


Ik  kan zo ook alvast oefenen voor komend najaar; in november zit ik op een ander terras, in een ander land, in de zon te werken...

Een paar dagdelen per week bezig zijn met mijn bedrijf terwijl ik reis, dat is een droom die uitkomt. Deze Parttime Nomad is terug van weggeweest, en blijer en energieker dan ooit tevoren!  

Lekker voor mijzelf flansen!

Wat is dat toch? Ik kook graag en eet nog liever. 

Maar als ik voor anderen 'moet' koken in een drukke periode, gewoon omdat ik de dag met ze doorbreng en het dus logisch is dat er ook gezamenlijk gekookt en gegeten wordt, dan voelt dat ineens als een taak. Een extra klus bovenop de al overvolle to-do-list.

De afgelopen weken hebben we het kantoor van mijn Lief ontruimd en opgeleverd. Héél veel werk. Kringloop, Stort of Opslag waren de categorieën. 

Sorteren, demonteren, sjouwen en schoonmaken mijn activiteiten. 

Het is allemaal prima in orde gekomen, maar koken wilde ik niet meer. Tenminste... koken voor anderen. Dus de plaatselijke Wok heeft ons heel wat keren verwelkomd, de maaltijdsalades van de supermarkt vonden gretig aftrek en de snackbar heb ik ook niet helemaal links kunnen laten liggen...

Nu ik weer thuis ben (het kantoor opleveren vond plaats in Rotterdam) heb ik weer zin in eigengemaakt eten. Maar nog niet in serieus koken voor iemand anders. Dit is de tijd voor ontspannen flansen!

Ik trek de koelkast open, zie dat daar weinig te halen valt, maar dat ik wél nog broccoli en wat champignons heb, weet dat knoflook en ui standaard in huis zijn en word enthousiast.

Braadpan op het vuur, uitje fruiten, knoflook erbij, 2 grote lepels Ras el hanout, 3 kleine aardappeltjes die ik nog ergens vond in stukjes erbij, lekker smoren. Daarna de champignons, een scheut kokosroom en broccoliroosjes. Oh, misschien een beetje weinig eiwit, eitje koken en mee laten trekken in kerrie-kokosmengsel. Vanuit de pan in een diep bord en smullen maar...

Niks zo heerlijk als flansen voor mijzelf!

Gebroken ketting en opstartproblemen

Het voordeel van een dagelijkse routine is, dat je er niet over nadenkt, je doet het gewoon. 

Wekenlang werd ik wakker, dronk mijn Aloe Vera, deed mijn priming, maakte mijn smoothie, douchte ik koud af (steeds een beetje langer ook nog!) en liep ik mijn 10.000 stappen.

Toen werd het herfst, met gigantische regenbuien, en sloeg ik mijn wandeling een dagje over, ik liep wel wat extra trappen... Daarna was ik aan het werk in de kraam en liep ik sowieso al heel veel... En toen ik weer klaar was met werken was het weer toch wel erg slecht en ik werd ongesteld...

Voor ik het door had waren de 10.000 stappen uit mijn dagelijkse routine gevallen. En nu moet ik ze er op wilskracht weer in zien te krijgen! Terwijl ik er tijden helemaal geen aandacht aan hoefde te besteden, want het stond in mijn planning.

Gelukkig ben ik alle andere dingen op mijn routine-lijstje wel blijven doen. En ben ik nog steeds 11 kilo dichter bij een gezond gewicht, ik ben niet aangekomen. Maar ook niet meer afgevallen... Nu hoef ik van mijzelf in december ook niet af te vallen, ik ben al megatrots dat ik mijn gewicht behouden heb, en in januari ga ik wel weer door met de volgende 14 kilo weg werken. Maar ik wacht niet tot januari met de 10.000 stappen weer integreren in mijn routine, daar begin ik vandaag mee, weer of geen weer!

De truc is, om de ketting niet te verbreken; één gemiste dag maakt het handhaven van de gewoonte al moeilijker. 

Vandaar dat ik ondanks beginnende keelpijn vorige week gewoon koud bleef afdouchen, ik wilde niet nog een gewoonte verstieren!

Afijn, lang genoeg gedraald, wandelschoenen aan en gaan...