Trendbreuk: werken op mijn verjaardag!

Jarenlang gaf ik mijzelf vrij op mijn verjaardag. 

Eigen baas zijn heeft vele voordelen, waarvan naar eigen behoefte en inzicht vrije dagen inplannen er wat mij betreft één is.  Dit jaar koos ik er echter voor om te werken.  Dat heeft te maken met het opborrelen van diepere wensen dan een dagje verjaardagsverlof.

Ik verlang naar vaker en langer vrij zijn, quality time aan het strand van Cadzand en avontuurlijke reizen. 

Deze zomer staan er 5 heerlijke weken gepland: weekje Cadzand met mijn hartsvriendin, lang weekend Duinrel met familie, 3 weken Portugal met mijn mannen en tot slot een paar dagen Deventer met een goede vriendin.

Financieel heb ik de zomer al weken rond, geen vuiltje aan de lucht dus.

Alleen lieten mijn reiskriebels zich begin maart definitief niet meer overstemmen door de altijd doorlopende kraamaanvragen in mijn mailbox en mijn eigen rationaliseringen; ik wilde weg, en dit jaar nog!

Dus heb ik in november en december nogmaals 5 weken vrij ingepland, zodat ik richting Azië kan voor een hernieuwde kennismaking met mijn rugzak.

Het is een beetje korter dan ik vroeger gewend was, maar als eerste stap terug richting mijn leven als Parttime Nomad voldoet het absoluut! Nu werk ik even wat meer dan normaal in de kraam, zei al 3x nee tegen zorgaanvragen in november en december en zet ik driftig extra verdiende euro's op mijn Travel-and-Dreambucket-rekening.

Het is nu nog even doorpezen, maar ik weet waar ik het voor doe...

Het drukdrukdruk monster stak de kop weer eens op

Cappuccino  To  Go

Na een ultra-relaxed weekend met saunabezoek, uitslapen, fietsen, dansen, lekker eten en gewoon genieten met vrienden, sloop zondagavond het drukdrukdruk-monster mijn leven weer binnen.

Ik geloof dat ik gewoon zenuwachtig werd van de hoeveelheid ontspanning en vrije tijd die ik mijzelf gegeven had! Alles wat nog 'moest' vloog me aan.

Het is stress die ik echt over mijzelf afroep, want er staat nergens dat alle to-do's deze week afgewerkt moeten zijn... Me niet laten opjagen door mijzelf is nog steeds een pittige uitdaging voor me.

Gisteren mijn dag erg vol gepropt en lekker productief geweest, als antwoord op de innerlijke onrust van een weekendje genieten. Eindigend met een teambijeenkomst op Rotterdam Airport, waarvan ik om half 12 thuis was. Op zich niks mis mee. Maar vanmorgen moest ik om kwart over negen het huis uit voor 3 dagen Groningen en ik had nog niks voorbereid. Toch gaan slapen, want ik was erg moe. Morgen weer een dag, wie dan leeft wie dan zorgt...

Vanmorgen driftig in de weer: vaatwasser uit- en weer inruimen, wasgoed wegvouwen, keuken aan kant (ik doe alsof ik meer dan een week weg ga, kan niet gewoon de deur achter me dicht trekken ), ontbijten, kattenbak verschonen, kat verzorgen, vuilnis naar buiten, tas pakken, nog wat dringende mails beantwoorden (alsof dat niet in de trein kan), moestuintjes water, opladers zoeken, thee zetten voor in de trein, op het laatste moment bedenken dat mijn portefeuille met al mijn pasjes nog in de tas van gisteren zit en daardoor bijna te laat komen.

Naar buiten stormend mijn thermosbeker met heerlijke thee vergeten en niet terug gaan omdat ik dan mijn tram en dus mijn trein mis. Prachtig op tijd bij de halte aankomen, de tram kwam tegelijk met mij aan. (Goede beslissing om mijn thee niet te halen dus!)

Bij het inchecken ontdekken dat ik weliswaar mijn portefeuille heb gepakt, maar dat mijn OV-kortingskaart er niet in zit... Die zit nog in de achterzak van de broek die ik gisteravond aan had!! 

Gelukkig heb ik ook een anonieme OV-kaart voor gasten en zat die wel op de plaats waar hij hoort te zitten. Dus ik zou hoe dan ook in Groningen komen, al was het dan zonder thee en zonder korting!

Intussen heb ik mijzelf op cappuccino uit de kiosk getrakteerd en uitgezocht dat ik een formulier kan invullen voor de vergeten kortingskaart, dus mijn reis wordt niet mega-duur. Laptop uitgeklapt en heerlijk de stress van mij af schrijven. Er is altijd een oplossing of uitweg, en dat weet ik. M.aar man man man wat een gedoe voordat ik mijn eigen chaos heb recht gebreid en rustig zit...

Ik geloof dat ik maar heel druk ga oefenen in genieten en vrij zijn, want dit slaat echt nergens op.

Location Independent Office...

Vanmiddag is de Boulevard van Kijkduin mijn kantoor! 

Hoe lekker is dat... Ik kijk uit over zee, de mussen houden me gezelschap, mijn idee van geluk.

Strand Kijkduin - uitzicht van mijn kantoor voor vandaag.

Ik heb al ruim een uur wandelen in de zon achter mijn kiezen, nu is het tijd om op een terras - achter glas - wat urgente zaken van mijn to-do-list weg te werken. Dus mijn laptop uitgeklapt en aan het werk.


Ik  kan zo ook alvast oefenen voor komend najaar; in november zit ik op een ander terras, in een ander land, in de zon te werken...

Een paar dagdelen per week bezig zijn met mijn bedrijf terwijl ik reis, dat is een droom die uitkomt. Deze Parttime Nomad is terug van weggeweest, en blijer en energieker dan ooit tevoren!  

Rueda is leuk, maar ik leer er niet beter van dansen.

Ik ben dol op Rueda dansen; het levert gegarandeerd een berg plezier en een hele hoop beweging op. Voor mij is het één van de beste zondagsmiddagbestedingen die ik ken. Na het dansen nog gezellig borrelen met mijn mede-dansers en ik ben helemaal blij.

Rueda dansen is stress-vrij. Ik hoef niks, alleen maar de figuren die door de Cantante geroepen worden uit te voeren, en zorgen dat ik klaar sta om door te dansen met de volgende man die mijn richting uit draait. Gezellig bewegen binnen mijn comfortzone dus.

Hoe anders was dat afgelopen weekend, op een feest van Dance4two waar ik was. Ik danste met 5 voor mij nieuwe danspartners (goede en creatieve dansers), waarbij ik zo snel mogelijk hun manier van leiding geven probeerde te begrijpen, poogde te antwoorden op hun body moves, en bovenal bezig was om niet te gaan gillen van schrik als ik losgelaten werd voor een stukje Rumba met zo'n 'vreemde'  man... 

Het was moeilijk, het was leuk, het was spannend, het was mijlenver buiten mijn comfortzone en ik heb tijdens het feest minstens zoveel geleerd als gedurende de workshops overdag. 

Omdat ik me 'moest' laten leiden door een voor mij onbekende partner, omdat ik er OK mee probeerde te zijn dat ik soms totaal niet begreep wat er van me gevraagd werd en toch door danste, omdat ik weer wat vrijer durfde te bewegen, steeds beter leer te schudden met schouders en heupen... 

Ik had een geweldige avond en was na afloop totaal gesloopt. Zoveel onverwachte en onvoorspelbare momenten!

Rueda is op een bepaalde manier voorspelbaar: Iedereen kan leren welke pasjes je moet zetten op een bepaald commando. Maar voor je het weet, danst een groep Rueda zoals paarden in de manege-bak bewegen. Je weet wel, de instructeur roept "DRRRRRAF!" en alle paarden reageren op het stemcommando, ongeacht de aan- of afwezige leiding van hun berijder...

Nu wil ik mezelf en mijn mededansers natuurlijk niet vergelijken met een stel manegepaarden, maar het gevaar van dansen met voice-control in plaats van in contact met je danspartner via leiden en volgen is reëel. Grote aantallen vrouwen gaan een figuur alvast uitvoeren, voordat hun heer ook maar iets aangegeven heeft. (Gelukkig doe ik dat nooit, wink wink)

Kortom, ik blijf met groot enthousiasme Rueda dansen, maar voor verbetering van mijn danstechniek en verdere ontwikkeling van mijn eigen stijl heb ik goede danslessen en vooral heel veel vrij dansen met wisselende partners nodig!

Een ochtend 'niet werken'.

Vandaag ben ik vrij. Nou ja, geen kraamgezin, geen coach-afspraken, alleen vanavond dansles. In mijn hoofd zag het er gisteren uit als uitslapen tot 9 uur en daarna de godganse ochtend heerlijk aanflodderen.

De realiteit ziet er iets anders uit: om half 8 klaarwakker. Opstaan en vóór mijn smoothie al een was sorteren en aanzetten, zodat ik die straks nog kan ophangen. Vaatwasser uit- en weer inruimen, dan is dat ook maar gebeurd.
Ontbijt voor mij, koffie en een lunchpakket voor mijn 'wel werkende' Lief maken. Kattenbak schoonmaken. Toilet ook maar meteen. Gasfornuis schoon. Vuil, plastic, glas en papier klaarzetten voor een opschoonrondje door de wijk als ik straks aangekleed ben.
Een enorme mand ongesorteerde schone sokken weer tot paren maken. Eindelijk een kaartje schrijven. Wat betalingen klaarzetten. Mijn rekeningen controleren.

Ik doe het echt zelf. Hoe harder ik aan bijkomen toe ben, hoe steviger mijn automatische klusjes-doen-piloot de controle vasthoudt. En het is ook fijn dat de kattenbak niet meer stinkt en de wasmand niet meer overstroomt. Maar het is niet helemaal hetzelfde als niet werken...

Ik loop nog wel in pyjama en heb net uitgebreid met ver-weg-vriendin gebeld. Dat voelt wel vrij. Maar als ik nog voor 12 uur aan de helft van mijn 10.000 stappen voor vandaag wil toekomen, dan mag ik wel gaan douchen nu!

Dagelijkse sleur, oh nee, routine...

Ik hou niet van dag in dag uit hetzelfde (moeten) doen.

Zekerheid en sleur zijn voor mij bijna synoniem.
Een baan met iedere dag hetzelfde lijstje to do's zou me tot wanhoop drijven.

Doe mij maar een week vol spontane acties, onverwachte momenten en flexibele aanpassingen.

Toch heb ik voldoende boeken gelezen en cursussen gevolgd om te weten dat dagelijkse gewoonten bijzonder nuttig en krachtig kunnen zijn bij het bereiken van je doelen of dromen. Omdat je een routine volhoudt op dagen dat je een gebrek aan motivatie of energie hebt, op het moment dat je wilskracht of focus je in de steek laat.

Vandaar dat ik toch ben begonnen met het opbouwen van een dagelijkse routine, zodat ik binnenkort een gezond gewicht bereik en me energiek voel. Al een aantal weken is dit mijn ochtendroutine:

• Wakker worden -  opstaan -  priming oefening 
• update: sinds oktober Aloe Vera drinken
• Smoothie maken en drinken
• Ochtendwandeling van 45 minuten (dan ben ik over de 5000 stappen)
• Douchen - eindigend met koud water.

Gisteren werd ik humeurig en moe wakker. Toen kwam mijn nieuwe gewoonte me goed van pas. Ik ging niet eens met mijzelf in discussie over wel of niet gaan lopen. De wandeling staat op het programma, punt uit.

Mijn behoefte aan variatie haal ik dan maar uit nieuwe smoothie recepten en afwisselende wandelroutes.... Vanmorgen was het kerkhof in de buurt aan de beurt!

Wat een rijkdom

Na een maand vakantie niet direct aan het werk kunnen leverde me in het verleden nogal eens geldstress en een focus op schaarste op. Maar meerdere inkomstenstromen en een veranderende mindset doen wonderen.

Ik sta al een week op wacht, en ben niet in gevoelens van tekort terechtgekomen.
Ik voel me rijk.

Ik heb een zee van tijd tot mijn beschikking, om te studeren, schoon te maken, op te ruimen, te schrijven, te lezen, plannen te maken en bij te stellen. Mijn agenda staat niet vol met vaste afspraken, dus ik kan flexibel ingaan op wat voorbij komt.

Zo kwam ik twee keer uitgebreid op een terras terecht met een vriendin; bijpraten in de zon, onder kantoortijd, hoe heerlijk is dat?

Ik wil nog steeds graag volgende week aan het werk hoor, want dat is wel zo relaxt, dan loopt mijn cashflow kalmpjes door.

Daarbij kan ik op het moment dat ik een kraam aanneem ook gaan plannen wanneer ik een paar dagen aaneengesloten vrij ben en naar Groningen afreizen, om tijd door te brengen met mijn te ver weg wonende vriendin.

Maar nu eerst genieten van mijn weekend. Want ik ben vrij...