Het drukdrukdruk monster stak de kop weer eens op

Cappuccino  To  Go

Na een ultra-relaxed weekend met saunabezoek, uitslapen, fietsen, dansen, lekker eten en gewoon genieten met vrienden, sloop zondagavond het drukdrukdruk-monster mijn leven weer binnen.

Ik geloof dat ik gewoon zenuwachtig werd van de hoeveelheid ontspanning en vrije tijd die ik mijzelf gegeven had! Alles wat nog 'moest' vloog me aan.

Het is stress die ik echt over mijzelf afroep, want er staat nergens dat alle to-do's deze week afgewerkt moeten zijn... Me niet laten opjagen door mijzelf is nog steeds een pittige uitdaging voor me.

Gisteren mijn dag erg vol gepropt en lekker productief geweest, als antwoord op de innerlijke onrust van een weekendje genieten. Eindigend met een teambijeenkomst op Rotterdam Airport, waarvan ik om half 12 thuis was. Op zich niks mis mee. Maar vanmorgen moest ik om kwart over negen het huis uit voor 3 dagen Groningen en ik had nog niks voorbereid. Toch gaan slapen, want ik was erg moe. Morgen weer een dag, wie dan leeft wie dan zorgt...

Vanmorgen driftig in de weer: vaatwasser uit- en weer inruimen, wasgoed wegvouwen, keuken aan kant (ik doe alsof ik meer dan een week weg ga, kan niet gewoon de deur achter me dicht trekken ), ontbijten, kattenbak verschonen, kat verzorgen, vuilnis naar buiten, tas pakken, nog wat dringende mails beantwoorden (alsof dat niet in de trein kan), moestuintjes water, opladers zoeken, thee zetten voor in de trein, op het laatste moment bedenken dat mijn portefeuille met al mijn pasjes nog in de tas van gisteren zit en daardoor bijna te laat komen.

Naar buiten stormend mijn thermosbeker met heerlijke thee vergeten en niet terug gaan omdat ik dan mijn tram en dus mijn trein mis. Prachtig op tijd bij de halte aankomen, de tram kwam tegelijk met mij aan. (Goede beslissing om mijn thee niet te halen dus!)

Bij het inchecken ontdekken dat ik weliswaar mijn portefeuille heb gepakt, maar dat mijn OV-kortingskaart er niet in zit... Die zit nog in de achterzak van de broek die ik gisteravond aan had!! 

Gelukkig heb ik ook een anonieme OV-kaart voor gasten en zat die wel op de plaats waar hij hoort te zitten. Dus ik zou hoe dan ook in Groningen komen, al was het dan zonder thee en zonder korting!

Intussen heb ik mijzelf op cappuccino uit de kiosk getrakteerd en uitgezocht dat ik een formulier kan invullen voor de vergeten kortingskaart, dus mijn reis wordt niet mega-duur. Laptop uitgeklapt en heerlijk de stress van mij af schrijven. Er is altijd een oplossing of uitweg, en dat weet ik. M.aar man man man wat een gedoe voordat ik mijn eigen chaos heb recht gebreid en rustig zit...

Ik geloof dat ik maar heel druk ga oefenen in genieten en vrij zijn, want dit slaat echt nergens op.

Location Independent Office...

Vanmiddag is de Boulevard van Kijkduin mijn kantoor! 

Hoe lekker is dat... Ik kijk uit over zee, de mussen houden me gezelschap, mijn idee van geluk.

Strand Kijkduin - uitzicht van mijn kantoor voor vandaag.

Ik heb al ruim een uur wandelen in de zon achter mijn kiezen, nu is het tijd om op een terras - achter glas - wat urgente zaken van mijn to-do-list weg te werken. Dus mijn laptop uitgeklapt en aan het werk.


Ik  kan zo ook alvast oefenen voor komend najaar; in november zit ik op een ander terras, in een ander land, in de zon te werken...

Een paar dagdelen per week bezig zijn met mijn bedrijf terwijl ik reis, dat is een droom die uitkomt. Deze Parttime Nomad is terug van weggeweest, en blijer en energieker dan ooit tevoren!  

Lekker voor mijzelf flansen!

Wat is dat toch? Ik kook graag en eet nog liever. 

Maar als ik voor anderen 'moet' koken in een drukke periode, gewoon omdat ik de dag met ze doorbreng en het dus logisch is dat er ook gezamenlijk gekookt en gegeten wordt, dan voelt dat ineens als een taak. Een extra klus bovenop de al overvolle to-do-list.

De afgelopen weken hebben we het kantoor van mijn Lief ontruimd en opgeleverd. Héél veel werk. Kringloop, Stort of Opslag waren de categorieën. 

Sorteren, demonteren, sjouwen en schoonmaken mijn activiteiten. 

Het is allemaal prima in orde gekomen, maar koken wilde ik niet meer. Tenminste... koken voor anderen. Dus de plaatselijke Wok heeft ons heel wat keren verwelkomd, de maaltijdsalades van de supermarkt vonden gretig aftrek en de snackbar heb ik ook niet helemaal links kunnen laten liggen...

Nu ik weer thuis ben (het kantoor opleveren vond plaats in Rotterdam) heb ik weer zin in eigengemaakt eten. Maar nog niet in serieus koken voor iemand anders. Dit is de tijd voor ontspannen flansen!

Ik trek de koelkast open, zie dat daar weinig te halen valt, maar dat ik wél nog broccoli en wat champignons heb, weet dat knoflook en ui standaard in huis zijn en word enthousiast.

Braadpan op het vuur, uitje fruiten, knoflook erbij, 2 grote lepels Ras el hanout, 3 kleine aardappeltjes die ik nog ergens vond in stukjes erbij, lekker smoren. Daarna de champignons, een scheut kokosroom en broccoliroosjes. Oh, misschien een beetje weinig eiwit, eitje koken en mee laten trekken in kerrie-kokosmengsel. Vanuit de pan in een diep bord en smullen maar...

Niks zo heerlijk als flansen voor mijzelf!

Wat een rijkdom

Na een maand vakantie niet direct aan het werk kunnen leverde me in het verleden nogal eens geldstress en een focus op schaarste op. Maar meerdere inkomstenstromen en een veranderende mindset doen wonderen.

Ik sta al een week op wacht, en ben niet in gevoelens van tekort terechtgekomen.
Ik voel me rijk.

Ik heb een zee van tijd tot mijn beschikking, om te studeren, schoon te maken, op te ruimen, te schrijven, te lezen, plannen te maken en bij te stellen. Mijn agenda staat niet vol met vaste afspraken, dus ik kan flexibel ingaan op wat voorbij komt.

Zo kwam ik twee keer uitgebreid op een terras terecht met een vriendin; bijpraten in de zon, onder kantoortijd, hoe heerlijk is dat?

Ik wil nog steeds graag volgende week aan het werk hoor, want dat is wel zo relaxt, dan loopt mijn cashflow kalmpjes door.

Daarbij kan ik op het moment dat ik een kraam aanneem ook gaan plannen wanneer ik een paar dagen aaneengesloten vrij ben en naar Groningen afreizen, om tijd door te brengen met mijn te ver weg wonende vriendin.

Maar nu eerst genieten van mijn weekend. Want ik ben vrij...

Goede Voornemens

Ik ga voor realistisch dit jaar...

Dus geen grote beloftes aan mijzelf en het universum over een abonnement op de sportschool, dagelijkse fitness-workouts die ik haat en het volgen van een ongezond crashdieet wat toch nooit werkt.

Mijn motto wordt: meer bewegen, minder eten.
Simpeler kan niet.

Met meer bewegen ben ik al begonnen, dansen en wandelen zijn alweer opgenomen in de dagelijkse routine.

Met minder eten begin ik morgen, vandaag eet ik nog even de laatste bonbons bij de koffie en de thee.
En daar geniet ik enorm van!