Het is veel, dus ik haast me niet.

Ik heb het tijdelijk erg druk.
Een kraam van 80 uur, waar ik heel hard moet werken. Na mijn werk nu een paar dagen op en neer naar het Noorden omdat onze daar schoolgaande puber nog les heeft terwijl zijn moeder al op vakantie is. En drie dagen alleen thuis is wel erg lang, vandaar dat ik kom stiefmoederen. De reistijd heen en terug is ruim vier en half uur. In mudvolle treinen natuurlijk, want ik reis in de spits.

Ontbijt voor lange dagen

 Nog niet zo lang geleden zou ik, in een week als deze, iedere avond jammerend en te veel etend op de bank te vinden zijn tot ver na middernacht voor de broodnodige Me-Time, om de volgende dag klagend over slaapgebrek en te weinig energie aan mijn te drukke dag te beginnen. Op mijn wenkbrauwen mijn 10 dagen werken halen en daarna compleet instorten. Maar dat is veranderd!

Ik ben uitermate trots op mijzelf dat ik al een week meer dan fulltime in de weer ben en nog steeds makkelijk mijn bed uit kom en ruim voldoende energie heb om alles te doen.

Volgens mij heeft dat alles te maken met de verandering in leefstijl die ik eind maart 2015 ingezet heb. Ik ben zo veel fitter en vitaler, sinds ik 13 kilo ben afgevallen, gezond eet, elke dag Aloe Vera drink, veel beweeg en zorg voor voldoende nachtrust! En ik denk dat dit nog maar het begin is, er nog veel meer winst te behalen valt, nog veel meer vitaliteit in het verschiet ligt.

Minstens zo belangrijk als de energie die ik haal uit gezonde voeding, visolie en Aloe Vera, is mijn veranderde mindset. 

Tot vorig jaar vertelde ik mijzelf in drukke tijden keer op keer dat ik het te druk had en te moe was, waardoor ik me zielig ging voelen en meer mocht snoepen, klagen en hangen in mijn spaarzame vrije tijd, want het was allemaal al zo zwaar. Daarnaast werkte ik meestal te hard in zulke weken. Geen pauze nemen, alles in hoog tempo, en dan gehaast naar huis.

Nu neem ik heel bewust wel pauze en is mijn werktempo wat lager. Het is veel, dus ik haast me niet. Gevolg is dat ik me helemaal niet zielig voel, dus niet al het energie-ondermijnende gedrag van 'vroeger' uit de kast trek. Ik eet heerlijke maaltijdsalades in de trein, beschouw mijn reistijd als Me-Time en geniet van de uurtjes met puber. Ik hou het prima vol op deze manier. En ik verheug me uitermate op de rustige periode die ik hierna gepland heb!

Oh, zulke volle dagen red ik niet op een smoothie als ontbijt. Ik eet nu Griekse yoghurt (yup, 10 procent vet inderdaad) met sinaasappel en walnoten, daar kom ik de ochtend prima mee door!

'Jeugdjournaal'

Zaterdagochtend, mijn eerste dag vrij. Om kwart voor 7 al klaarwakker, sluip ik naar beneden om nieuws over Egypte te vergaren. Via Teletext. NOS en BBC World tracht ik mij een beeld te vormen van de situatie.
Om 8 uur staat bonuskind verbaasd naast me; hij wilde een nieuw bionicle-bouwsel bij me in bed leggen en ontdekte dat ik al op was. Hij wil weten wat ik doe.

Ik begin te vertellen, over Mubarak, protesten, volksopstand, avondklok, oppositieleider ElBarradei, de rol van het leger. Hij hangt aan mijn lippen en vraagt aan één stuk door, want de helft van de termen die ik gebruik hebben nog geen betekenis voor hem en ik vergeet regelmatig mijn 'les' aan te passen aan een negenjarige. Wat ontzettend leuk om samen met hem het nieuws te kijken en te bespreken!

Na een uur kruipen we moe en vol informatie bij zijn vader terug in bed voor de gebruikelijke knuffeltijd. Bonuskind verdwijnt in een tekenfilm en heeft het er verder niet meer over.

Zondagavond, we brengen hem naar huis. In de auto is hij eerst erg stil.
Ineens begint hij te vertellen: "In Egypte roepen ze de hele dag Mubarak moet weg! Steeds meer mensen gaan protesteren. Er is een andere man, diens naam weet ik niet meer, en het leger ging om zijn huis heen staan. Mubarak heeft de regering ontslagen maar wil zelf wel blijven als leider van het land. Maar dat willen de mensen op de pleinen niet. Dat wordt vast een revolutie..".

Blijkbaar heeft wat ik hem vertelde grote indruk gemaakt; het lijkt alleen alsof hij vergeten is dat ik het hem vertelde... ;0)

Chocoladefontein

Schoonmoeder kreeg 2 jaar geleden in haar kerstpakket een chocoladefontein. Het ding stond onaangeroerd onder in haar kast totdat ze verleden week zaterdag bedacht dat ik een chocoholic ben en het apparaat mijn kerstcadeau werd. Tot grote vreugde van bonuskind, die direct probeerde af te dwingen dat we de dag daarop een privéfeestje rond de kerstboom zouden organiseren. Dat werd me wat te gortig, dus ik mompelde iets over gebruiksaanwijzingen en het vinden van de juiste chocola.

Die nacht droomde hij van aardbeien, peer en stukken banaan overgoten met heerlijkheid.
De volgende ochtend werd ik op het matje geroepen; had ik de gebruiksaanwijzing al gelezen? En wist ik al wat goede smeltchocola was? Gelukkig was ik al compleet op de hoogte van de benodigde hoeveelheid cacaoboter...

Vandaag ging hij vrijwillig mee de stad in, terwijl boodschappen doen normaal gesproken zijn minst favoriete bezigheid is. Liefst had hij 2 kilo smeltchocola gekocht, dan hadden we in ieder geval genoeg!

Morgen is de grote dag.
Fruit en marshmallows staan klaar.
Nu maar hopen dat het ding ook werkt.