Het is veel, dus ik haast me niet.

Ik heb het tijdelijk erg druk.
Een kraam van 80 uur, waar ik heel hard moet werken. Na mijn werk nu een paar dagen op en neer naar het Noorden omdat onze daar schoolgaande puber nog les heeft terwijl zijn moeder al op vakantie is. En drie dagen alleen thuis is wel erg lang, vandaar dat ik kom stiefmoederen. De reistijd heen en terug is ruim vier en half uur. In mudvolle treinen natuurlijk, want ik reis in de spits.

Ontbijt voor lange dagen

 Nog niet zo lang geleden zou ik, in een week als deze, iedere avond jammerend en te veel etend op de bank te vinden zijn tot ver na middernacht voor de broodnodige Me-Time, om de volgende dag klagend over slaapgebrek en te weinig energie aan mijn te drukke dag te beginnen. Op mijn wenkbrauwen mijn 10 dagen werken halen en daarna compleet instorten. Maar dat is veranderd!

Ik ben uitermate trots op mijzelf dat ik al een week meer dan fulltime in de weer ben en nog steeds makkelijk mijn bed uit kom en ruim voldoende energie heb om alles te doen.

Volgens mij heeft dat alles te maken met de verandering in leefstijl die ik eind maart 2015 ingezet heb. Ik ben zo veel fitter en vitaler, sinds ik 13 kilo ben afgevallen, gezond eet, elke dag Aloe Vera drink, veel beweeg en zorg voor voldoende nachtrust! En ik denk dat dit nog maar het begin is, er nog veel meer winst te behalen valt, nog veel meer vitaliteit in het verschiet ligt.

Minstens zo belangrijk als de energie die ik haal uit gezonde voeding, visolie en Aloe Vera, is mijn veranderde mindset. 

Tot vorig jaar vertelde ik mijzelf in drukke tijden keer op keer dat ik het te druk had en te moe was, waardoor ik me zielig ging voelen en meer mocht snoepen, klagen en hangen in mijn spaarzame vrije tijd, want het was allemaal al zo zwaar. Daarnaast werkte ik meestal te hard in zulke weken. Geen pauze nemen, alles in hoog tempo, en dan gehaast naar huis.

Nu neem ik heel bewust wel pauze en is mijn werktempo wat lager. Het is veel, dus ik haast me niet. Gevolg is dat ik me helemaal niet zielig voel, dus niet al het energie-ondermijnende gedrag van 'vroeger' uit de kast trek. Ik eet heerlijke maaltijdsalades in de trein, beschouw mijn reistijd als Me-Time en geniet van de uurtjes met puber. Ik hou het prima vol op deze manier. En ik verheug me uitermate op de rustige periode die ik hierna gepland heb!

Oh, zulke volle dagen red ik niet op een smoothie als ontbijt. Ik eet nu Griekse yoghurt (yup, 10 procent vet inderdaad) met sinaasappel en walnoten, daar kom ik de ochtend prima mee door!

Location Independent Office...

Vanmiddag is de Boulevard van Kijkduin mijn kantoor! 

Hoe lekker is dat... Ik kijk uit over zee, de mussen houden me gezelschap, mijn idee van geluk.

Strand Kijkduin - uitzicht van mijn kantoor voor vandaag.

Ik heb al ruim een uur wandelen in de zon achter mijn kiezen, nu is het tijd om op een terras - achter glas - wat urgente zaken van mijn to-do-list weg te werken. Dus mijn laptop uitgeklapt en aan het werk.


Ik  kan zo ook alvast oefenen voor komend najaar; in november zit ik op een ander terras, in een ander land, in de zon te werken...

Een paar dagdelen per week bezig zijn met mijn bedrijf terwijl ik reis, dat is een droom die uitkomt. Deze Parttime Nomad is terug van weggeweest, en blijer en energieker dan ooit tevoren!  

Lekker voor mijzelf flansen!

Wat is dat toch? Ik kook graag en eet nog liever. 

Maar als ik voor anderen 'moet' koken in een drukke periode, gewoon omdat ik de dag met ze doorbreng en het dus logisch is dat er ook gezamenlijk gekookt en gegeten wordt, dan voelt dat ineens als een taak. Een extra klus bovenop de al overvolle to-do-list.

De afgelopen weken hebben we het kantoor van mijn Lief ontruimd en opgeleverd. Héél veel werk. Kringloop, Stort of Opslag waren de categorieën. 

Sorteren, demonteren, sjouwen en schoonmaken mijn activiteiten. 

Het is allemaal prima in orde gekomen, maar koken wilde ik niet meer. Tenminste... koken voor anderen. Dus de plaatselijke Wok heeft ons heel wat keren verwelkomd, de maaltijdsalades van de supermarkt vonden gretig aftrek en de snackbar heb ik ook niet helemaal links kunnen laten liggen...

Nu ik weer thuis ben (het kantoor opleveren vond plaats in Rotterdam) heb ik weer zin in eigengemaakt eten. Maar nog niet in serieus koken voor iemand anders. Dit is de tijd voor ontspannen flansen!

Ik trek de koelkast open, zie dat daar weinig te halen valt, maar dat ik wél nog broccoli en wat champignons heb, weet dat knoflook en ui standaard in huis zijn en word enthousiast.

Braadpan op het vuur, uitje fruiten, knoflook erbij, 2 grote lepels Ras el hanout, 3 kleine aardappeltjes die ik nog ergens vond in stukjes erbij, lekker smoren. Daarna de champignons, een scheut kokosroom en broccoliroosjes. Oh, misschien een beetje weinig eiwit, eitje koken en mee laten trekken in kerrie-kokosmengsel. Vanuit de pan in een diep bord en smullen maar...

Niks zo heerlijk als flansen voor mijzelf!

Gebroken ketting en opstartproblemen

Het voordeel van een dagelijkse routine is, dat je er niet over nadenkt, je doet het gewoon. 

Wekenlang werd ik wakker, dronk mijn Aloe Vera, deed mijn priming, maakte mijn smoothie, douchte ik koud af (steeds een beetje langer ook nog!) en liep ik mijn 10.000 stappen.

Toen werd het herfst, met gigantische regenbuien, en sloeg ik mijn wandeling een dagje over, ik liep wel wat extra trappen... Daarna was ik aan het werk in de kraam en liep ik sowieso al heel veel... En toen ik weer klaar was met werken was het weer toch wel erg slecht en ik werd ongesteld...

Voor ik het door had waren de 10.000 stappen uit mijn dagelijkse routine gevallen. En nu moet ik ze er op wilskracht weer in zien te krijgen! Terwijl ik er tijden helemaal geen aandacht aan hoefde te besteden, want het stond in mijn planning.

Gelukkig ben ik alle andere dingen op mijn routine-lijstje wel blijven doen. En ben ik nog steeds 11 kilo dichter bij een gezond gewicht, ik ben niet aangekomen. Maar ook niet meer afgevallen... Nu hoef ik van mijzelf in december ook niet af te vallen, ik ben al megatrots dat ik mijn gewicht behouden heb, en in januari ga ik wel weer door met de volgende 14 kilo weg werken. Maar ik wacht niet tot januari met de 10.000 stappen weer integreren in mijn routine, daar begin ik vandaag mee, weer of geen weer!

De truc is, om de ketting niet te verbreken; één gemiste dag maakt het handhaven van de gewoonte al moeilijker. 

Vandaar dat ik ondanks beginnende keelpijn vorige week gewoon koud bleef afdouchen, ik wilde niet nog een gewoonte verstieren!

Afijn, lang genoeg gedraald, wandelschoenen aan en gaan...

Zit niet zo te griepen....

Doodmoe word ik er van. Niet van de beginnende keelpijn, maar van de Hot-Coldrex doctrine waar ik dan onmiddellijk aan blootgesteld word.

Ik vind het helemaal prima, dat hele volksstammen zweren bij paracetamol bij griep en verkoudheid. Maar ik wil het niet. Liever ondersteun ik mijn immuunsysteem op een andere manier.

Het zal de combinatie van de Academie voor Natuurgeneeskunde, coachingsopleidingen, een weekend Tony Robbins en mijn kennismaking met Forever Living ( gezond en fit met Aloe) wel zijn, die mij heeft 'gebrainwashed' in de ogen van (een deel van) mijn omgeving.

Maar ik voel me er goed bij en ik verbied niemand om Hot Coldrex te drinken...

Intussen drink ik Aloe, maak ik groene smoothies en heet water met gember en citroen, douche ik koud af, probeer voldoende slaap te krijgen en slik ik op dit moment ook Beepollen om mijn afweer een beetje te ondersteunen.

Alleen jammer dat ik me zo erger aan het me opgedrongen advies; onderzoek wijst uit dat emoties een enorm effect op je immuunsysteem hebben.

Hoog tijd om de rest van de dag lachend en tevreden door te gaan brengen dus!

Zweten zonder zorgen

Zodra ik beweeg, transpireer ik als een gek. Na één dansje is mijn haar al vochtig, na drie salsa nummers lijkt het alsof ik net onder de douche uit kom.

Het schijnt heel gezond te zijn, maar charmant ziet het er niet bepaald uit.

Om te voorkomen dat ik naar zweet ga stinken gebruik ik al jaren deodorant van de Thermen.

Werkt prima ter voorkoming van transpiratiegeur, dat wel. Helaas zit er aluminium in, en dat is één van de stoffen die je beter niet op je huid smeert, zeker niet zo dicht bij de lymfe-klieren van je oksel. 

Maar de alternatieven uit de natuurwinkel doen het bij mij slechts een paar uur bij rustige beweging, voor zweetgeurvrij dansen is dat echt geen optie. Dus toch steeds maar weer de aluminiumdeo onder mijn oksels smeren voordat ik de dansvloer betrad...

Kort geleden werden de Aloe producten van Forever mij van verschillende kanten aangeraden, en ik besloot de proef op de som te nemen. Over de aluminium- en alcoholvrije deodorant was ik behoorlijk sceptisch, gezien mijn vorige ervaringen met minder schadelijke deo's. Maar tot mijn verrassing en blijdschap werkt hij prima, ook tijdens salsa-avonden!

Afgelopen zondag was de grote test: zou ik de hele dag kunnen dansen zonder te gaan stinken?!? Voor de zekerheid had ik een tas met een schoon shirt, mijn oude Thermen-deo en een washandje bij me. Ik heb het niet nodig gehad. Mijn Aloe Ever-shield deed zijn werk uitstekend...

(Oh ja, nu naar de winkel rennen om dezelfde deo te gaan halen kan niet: Forever is een netwerkmarketingbedrijf dat zijn producten via distributeurs aanbiedt. Bij mij is de deo dus wel te verkrijgen :-)

en dit is de link naar mijn webshop :  onder het tabblad Forever Personal Care vind je de deodorant. )

Rueda is leuk, maar ik leer er niet beter van dansen.

Ik ben dol op Rueda dansen; het levert gegarandeerd een berg plezier en een hele hoop beweging op. Voor mij is het één van de beste zondagsmiddagbestedingen die ik ken. Na het dansen nog gezellig borrelen met mijn mede-dansers en ik ben helemaal blij.

Rueda dansen is stress-vrij. Ik hoef niks, alleen maar de figuren die door de Cantante geroepen worden uit te voeren, en zorgen dat ik klaar sta om door te dansen met de volgende man die mijn richting uit draait. Gezellig bewegen binnen mijn comfortzone dus.

Hoe anders was dat afgelopen weekend, op een feest van Dance4two waar ik was. Ik danste met 5 voor mij nieuwe danspartners (goede en creatieve dansers), waarbij ik zo snel mogelijk hun manier van leiding geven probeerde te begrijpen, poogde te antwoorden op hun body moves, en bovenal bezig was om niet te gaan gillen van schrik als ik losgelaten werd voor een stukje Rumba met zo'n 'vreemde'  man... 

Het was moeilijk, het was leuk, het was spannend, het was mijlenver buiten mijn comfortzone en ik heb tijdens het feest minstens zoveel geleerd als gedurende de workshops overdag. 

Omdat ik me 'moest' laten leiden door een voor mij onbekende partner, omdat ik er OK mee probeerde te zijn dat ik soms totaal niet begreep wat er van me gevraagd werd en toch door danste, omdat ik weer wat vrijer durfde te bewegen, steeds beter leer te schudden met schouders en heupen... 

Ik had een geweldige avond en was na afloop totaal gesloopt. Zoveel onverwachte en onvoorspelbare momenten!

Rueda is op een bepaalde manier voorspelbaar: Iedereen kan leren welke pasjes je moet zetten op een bepaald commando. Maar voor je het weet, danst een groep Rueda zoals paarden in de manege-bak bewegen. Je weet wel, de instructeur roept "DRRRRRAF!" en alle paarden reageren op het stemcommando, ongeacht de aan- of afwezige leiding van hun berijder...

Nu wil ik mezelf en mijn mededansers natuurlijk niet vergelijken met een stel manegepaarden, maar het gevaar van dansen met voice-control in plaats van in contact met je danspartner via leiden en volgen is reëel. Grote aantallen vrouwen gaan een figuur alvast uitvoeren, voordat hun heer ook maar iets aangegeven heeft. (Gelukkig doe ik dat nooit, wink wink)

Kortom, ik blijf met groot enthousiasme Rueda dansen, maar voor verbetering van mijn danstechniek en verdere ontwikkeling van mijn eigen stijl heb ik goede danslessen en vooral heel veel vrij dansen met wisselende partners nodig!