Roomboter?!? Jij bent toch op dieet?!?

Nee, ik ben niet op dieet. Ik ben onderweg naar een gezond gewicht. 

De enige manier waarop ik dit kan bereiken, is mijzelf een levensstijl aanmeten die ik ook kan volhouden. Ik vind een dieet volgen een verschrikking. Ik val 10 kilo af en geef er vervolgens de brui aan, waarna ik 12 kilo aan kom. Niet echt effectief dus.

Roomboter?! Ik dacht dat je op dieet was...

Sinds eind maart ben ik 9 kilo lichter. In deze 5 maanden, met daarin 2 vakanties en heel wat emotioneel-eet-momenten, is het me gelukt om iedere maand een lager gewicht op de weegschaal te zien. Daar ben ik blij om. Maar ik ben nog veel blijer omdat het me geen moeite kost.

Ik heb mijzelf niet op 1200 calorieën gezet, ik tel ze niet eens. Ik heb geen lijst van wat ik niet meer mag van mijzelf. Ik heb een paar gewoontes veranderd en die houd ik vol.
Dat is alles.
Wat ik precies doe? Mijn ochtendroutine lees je hier.
Maar daarmee ben ik er nog niet:

Het allerbelangrijkste voor mij is portion control.

Ik heb mijzelf jarenlang getraind in eten als een bootwerker. Nu ben ik dat aan het afleren. Geen kwart appeltaart, maar een normaal stukje. Als iedereen drie bolletjes ijs bestelt op vakantie, dan neem ik er nu één. Anderhalf bescheiden bord avondeten in plaats van 2 enorme borden.
Dat scheelt nogal.

Margarine en halvarine vind ik troep. Roomboter vind ik heerlijk. Dus dat eet ik op mijn brood. Zoveel brood eet ik toch al niet...

Wiener Melange

De eerste 2 weken van augustus had ik, uitgerust van mijn vakantie en klaar om er tegenaan te gaan, onverwacht nauwelijks werk.

Ik heb mijn tijd goed besteed, met lezen, studeren, opruimen, ontmoetingen met vrienden en het implementeren van gezonde gewoontes.

Ik voelde me rijk...

Nu ben ik al weer even héél hard aan het werk. (Dat is een gegeven als je niet op rooster in de kraamzorg werkt, het is altijd hollen of stilstaan.) Ik help een gezin waar heel veel aan de hand is. Ik kan veel voor ze doen, het is dankbaar werk. Het is ook uitputtend, omdat het aan mijn eigen processen raakt.

Hoe moe ik ben, en wat dat met me doet, merkte ik vanmorgen pas; wachtend tijdens het uitkoken van spullen maakte ik gedachteloos een mok Wiener Melange voor mijzelf klaar.

Pas halverwege dacht ik 'Huh, dit drink ik toch eigenlijk niet?! Dit is 40 procent witte suiker, met wat melkpoeder, oploskoffie, roompoeder en een berg E-nummers...' Om me vervolgens te realiseren dat ik het gisteren ook al had staan wegslobberen.


Mijn zelfzorg is tanende, naarmate ik vermoeider word.

Hoogste tijd om een beetje op te laden dus. Ik werk nog 2 dagen van 6 uur, dus dat valt mee.
Vanavond vroeg naar bed met een boek.
En morgen een kopje groene thee voor mijzelf zetten als ik Wiener Melange voor de kraamvrouw maak...

Dagelijkse sleur, oh nee, routine...

Ik hou niet van dag in dag uit hetzelfde (moeten) doen.

Zekerheid en sleur zijn voor mij bijna synoniem.
Een baan met iedere dag hetzelfde lijstje to do's zou me tot wanhoop drijven.

Doe mij maar een week vol spontane acties, onverwachte momenten en flexibele aanpassingen.

Toch heb ik voldoende boeken gelezen en cursussen gevolgd om te weten dat dagelijkse gewoonten bijzonder nuttig en krachtig kunnen zijn bij het bereiken van je doelen of dromen. Omdat je een routine volhoudt op dagen dat je een gebrek aan motivatie of energie hebt, op het moment dat je wilskracht of focus je in de steek laat.

Vandaar dat ik toch ben begonnen met het opbouwen van een dagelijkse routine, zodat ik binnenkort een gezond gewicht bereik en me energiek voel. Al een aantal weken is dit mijn ochtendroutine:

• Wakker worden -  opstaan -  priming oefening 
• update: sinds oktober Aloe Vera drinken
• Smoothie maken en drinken
• Ochtendwandeling van 45 minuten (dan ben ik over de 5000 stappen)
• Douchen - eindigend met koud water.

Gisteren werd ik humeurig en moe wakker. Toen kwam mijn nieuwe gewoonte me goed van pas. Ik ging niet eens met mijzelf in discussie over wel of niet gaan lopen. De wandeling staat op het programma, punt uit.

Mijn behoefte aan variatie haal ik dan maar uit nieuwe smoothie recepten en afwisselende wandelroutes.... Vanmorgen was het kerkhof in de buurt aan de beurt!

Wat een rijkdom

Na een maand vakantie niet direct aan het werk kunnen leverde me in het verleden nogal eens geldstress en een focus op schaarste op. Maar meerdere inkomstenstromen en een veranderende mindset doen wonderen.

Ik sta al een week op wacht, en ben niet in gevoelens van tekort terechtgekomen.
Ik voel me rijk.

Ik heb een zee van tijd tot mijn beschikking, om te studeren, schoon te maken, op te ruimen, te schrijven, te lezen, plannen te maken en bij te stellen. Mijn agenda staat niet vol met vaste afspraken, dus ik kan flexibel ingaan op wat voorbij komt.

Zo kwam ik twee keer uitgebreid op een terras terecht met een vriendin; bijpraten in de zon, onder kantoortijd, hoe heerlijk is dat?

Ik wil nog steeds graag volgende week aan het werk hoor, want dat is wel zo relaxt, dan loopt mijn cashflow kalmpjes door.

Daarbij kan ik op het moment dat ik een kraam aanneem ook gaan plannen wanneer ik een paar dagen aaneengesloten vrij ben en naar Groningen afreizen, om tijd door te brengen met mijn te ver weg wonende vriendin.

Maar nu eerst genieten van mijn weekend. Want ik ben vrij...

Na-de-vakantie-weeg-stress....

Vakanties en het bereiken van een gezond gewicht gaan maar moeizaam samen als je het mij vraagt.

Afgelopen meivakantie leverde mij 2 kilo terug-gegeten gewicht op, Gelukkig waren die er binnen een week voor de tweede keer af.

Na 3 weken zomervakantie werd het beslissende weegmoment nog een paar dagen uitgesteld wegens lege batterijen van mijn geavanceerde weegschaal. Maar vanmorgen was het zo ver; batterijen vervangen, het moment van de waarheid.

Ik hoopte op gelijk gewicht of hoogstens één kilo terugval.
Ik had tenslotte maar om de dag iets bij de koffie gesnoept, bijna altijd maar 1 bolletje ijs genomen bij de Italiaan en véél bewogen.

De weegschaal vertelde me iets anders....

Ik ben AFGEVALLEN tijdens de vakantie! Wel een héle halve kilo! Niet veel misschien, maar als trend is het onvoorstelbaar geweldig en fantastisch.

Dusssss.... ik ga nog even door met mijn 10.000 stappen per dag en het terugdringen van snoepmomenten en portiegroottes.

Tienduizend stappen per dag...

Het kost me slechts anderhalf uur om aan mijn tienduizend stappen op een dag te komen, realiseerde ik me gisteren. Anderhalf uur maar! Ik werd helemaal enthousiast. Zou ik mijn target dan gelijk maar verleggen naar 15.000 stappen?

Wacht even... Ik ken mijzelf zo langzamerhand, Uitermate goed in grootse plannen maken. De uitvoering ligt wat ingewikkelder. Laat ik maar eens beginnen met een maand lang dagelijks mijn 10.000 stappen richting fitheid en gezond gewicht zetten. Waarvan de helft vóór 12 uur 's middags. Daarna stel ik mijn plannen wel bij...

Vandaag ben ik goed bezig in ieder geval. Voor 10 uur vanmorgen had ik al 5225 stappen gezet. Beginnend in de miezer, eindigend in een heuse regenbui. Heerlijk begin van de dag!

Grijs

Ik vind mijzelf niet bepaald ijdel; hoge hakken lopen niet lekker, make up is teveel gedoe op een normale ochtend, ik protesteer niet tegen het nemen van een foto in een wit uniformjasje (dat ik vreselijk vind) door kraamgezinnen. 

Ik draag wat ik comfortabel en leuk vind. Mode of niet, ik weet het niet eens, als ik eerlijk ben. Alles wat ik draag zal dus wel bijzonder gedateerd zijn ;-) 

Kleur, dat vind ik dan weer wel belangrijk. Grijs en wit zijn niet aan mij besteed. Doe mij maar lime groen, turquoise, koraal en knalgeel. 

Misschien is dat het antwoord op de vraag die ik mijzelf al jaren stel; waarom verf ik mijn haar eigenlijk?

Eerst deed ik het nog met henna, een natuurproduct, waardoor ik me niet schuldig hoefde te voelen. Sinds ik volledig grijs ben, pakt henna niet meer en smeer ik 1 keer in de 6 weken chemische troep op mijn hoofd. 

Waarom?!?

Omdat grijs niet bij me past geloof ik...