Wiener Melange

De eerste 2 weken van augustus had ik, uitgerust van mijn vakantie en klaar om er tegenaan te gaan, onverwacht nauwelijks werk.

Ik heb mijn tijd goed besteed, met lezen, studeren, opruimen, ontmoetingen met vrienden en het implementeren van gezonde gewoontes.

Ik voelde me rijk...

Nu ben ik al weer even héél hard aan het werk. (Dat is een gegeven als je niet op rooster in de kraamzorg werkt, het is altijd hollen of stilstaan.) Ik help een gezin waar heel veel aan de hand is. Ik kan veel voor ze doen, het is dankbaar werk. Het is ook uitputtend, omdat het aan mijn eigen processen raakt.

Hoe moe ik ben, en wat dat met me doet, merkte ik vanmorgen pas; wachtend tijdens het uitkoken van spullen maakte ik gedachteloos een mok Wiener Melange voor mijzelf klaar.

Pas halverwege dacht ik 'Huh, dit drink ik toch eigenlijk niet?! Dit is 40 procent witte suiker, met wat melkpoeder, oploskoffie, roompoeder en een berg E-nummers...' Om me vervolgens te realiseren dat ik het gisteren ook al had staan wegslobberen.


Mijn zelfzorg is tanende, naarmate ik vermoeider word.

Hoogste tijd om een beetje op te laden dus. Ik werk nog 2 dagen van 6 uur, dus dat valt mee.
Vanavond vroeg naar bed met een boek.
En morgen een kopje groene thee voor mijzelf zetten als ik Wiener Melange voor de kraamvrouw maak...

kater

Ik heb het nooit begrepen: voor veel mensen is een feest pas geslaagd als ze dronken zijn.
En je bent pas gezellig als je meedrinkt.

Lange tijd dronk ik geen druppel alcohol.
Wel danste en lachte ik op feestjes en werd luidruchtig door niets anders dan mijn aangeboren enthousiasme.
Ontelbare keren kreeg ik een -complimenteus bedoelde- opmerking over mijn heerlijke staat van dronkenschap naar een volledig alcoholvrij hoofd geslingerd. Als ik dan vrolijk antwoordde dat dit geheel en al veroorzaakt werd door mijn eigen blijheid, liepen de reacties uiteen van ongeloof, teleurstelling, ontkenning naar regelrechte frustratie, boosheid en vijandigheid. Mijn geheelonthouding werd opgevat als kritiek.

Tegenwoordig lust ik wel een glaasje bubbels, wijn of een mojito.
Dat maakt me meer welkom op feestjes. Ik snap het niet, maar het is echt zo.

Van dronken worden moet ik persoonlijk nog steeds niks hebben. Sterker nog, daar heb ik wel kritiek op!
Ik kan me mateloos opwinden over alcoholmisbruik: alcohol in het verkeer, glaasjes inschenken voor jonge kinderen met hersenen die nog in de groei zijn, een jeugdcultuur waarbij het stoer is om jezelf onder tafel te drinken, ouders met jonge kinderen die zichzelf lam drinken. Ik kan er niet tegen.

Ik was op een erg leuk feestje van het weekend.
Er werd gedanst, er was een band, volop champagne en lekker eten, de stemming zat er goed in.
Om half 2 veranderde de sfeer; de band ging naar huis, zo ook een deel van de moegedanste feestgangers. De rest zette het op een zuipen, dus ik ging naar bed. Dacht dat ik mijzelf ergernis en bezorgdheid bespaarde door zo te handelen. Helaas stond om 3 uur 's nachts een medefeestganger (én vader van 2 jonge kinderen die ook in ons appartement sliepen) naast mijn bed; ik kon ternauwernood voorkomen dat hij in mijn bed kotste! Wel lag de hele overloop en trap vol met smerig ruikend braaksel, waar hij natuurlijk over uit gleed op weg naar de toilet en zichzelf een snee in zijn kop toebracht (wat nog meeviel, hij had ook iets kunnen breken met het van de trap af stuiteren...) Ik was er uren druk mee en kon niet meer slapen. Ook ik hield een kater over van dit feest....