Waar wachten al niet goed voor is...

Ik wacht op een baby die nog helemaal geen zin heeft om geboren te worden. Dat geeft mij veel ruimte in mijn agenda en een gevoel van vastzitten tegelijkertijd. Ik kan niet naar Groningen om hartsvriendin te bezoeken, loop nog neurotischer dan normaal met mijn telefoon op zak en weet niet zeker of ik de eet- en dansafspraken die ik maak kan nakomen.

In principe heb ik nu alle tijd voor mijn speciale to-do-lijst met rotklusjes.
Zo'n periode van op wacht staan had ik wel vaker, meestal lekte de wachttijd dan tussen mijn handen weg, mij met een steeds ontevredener gevoel over mijzelf achterlatend.
Sinds ik een contract met mijzelf heb afgesloten, Handel ondanks , doe ik dagelijks een aantal van mijn rotklusjes terwijl ik op wacht sta! Het half uur corvee per dag dat ik mijzelf heb opgelegd wordt ruimschoots overschreden.
Het werkt enorm motiverend om zelfs die afschuwelijke lijst vol 'geen zin' te zien slinken.
Ik zeg het zelf maar even: Goed bezig, Klaartje!

Vallen en opstaan

Daarnet viel ik van de trap. Ik gleed uit op de één na bovenste tree, ik sloeg af, gaf mee (jiu-jitsu in jonge jaren toch nog ergens goed voor geweest), viel soepel een tree of 10 omlaag, kon direct opstaan en het viel allemaal best mee.

Ik was alleen toen ik viel, dus niemand hoorde mij kermen en jammeren (voordeel) en niemand vroeg bezorgd of het erge pijn deed (nadeel).
Omdat er behalve schrik, blauwe plekken en een enigszins ontvelde vinger plus elleboog niets dramatisch aan de hand was, mocht ik van mijzelf mijn lief niet uit vergadering en mijn hartsvriendin niet uit haar werk bellen.

En voelde ik me hartstikke zielig.
Niet omdat ik me pijn had gedaan.
Nee, omdat ik het tegen niemand kon vertellen....

Tssss, waar zou ik zijn zonder Facebook, Twitter en ander online geklets??

positief denken is zoooo 2010

Vandaag kwam ik op Twitter een goed artikel van de Guardian tegen over Goede Voornemens.

Abandon resolutions. Stop looking for a soulmate. Reject positive thinking 

Zo'n titel nodigt mij wel uit tot verder lezen! Hier kun je de rest vinden en je verse lijst met goede voornemens voor het nieuwe jaar heroverwegen of zelfs helemaal loslaten :0)
Veel plezier!

Goede Voornemens

Ik ga voor realistisch dit jaar...

Dus geen grote beloftes aan mijzelf en het universum over een abonnement op de sportschool, dagelijkse fitness-workouts die ik haat en het volgen van een ongezond crashdieet wat toch nooit werkt.

Mijn motto wordt: meer bewegen, minder eten.
Simpeler kan niet.

Met meer bewegen ben ik al begonnen, dansen en wandelen zijn alweer opgenomen in de dagelijkse routine.

Met minder eten begin ik morgen, vandaag eet ik nog even de laatste bonbons bij de koffie en de thee.
En daar geniet ik enorm van!

Floddertje

Het is weer eens zo'n dag, ik knoei er op los terwijl ik mijn uiterste best doe om alles netjes te houden.

Koffie verkeerd klotst terwijl ik op de trap loop over een te volle kom;
Ik krijg het wasmiddel nog nét in de daartoe bijgeleverde wasbol gegoten, maar als ik de bol in de machine wil doen druipt het wasmiddel op onverklaarbare wijze aan de buitenkant van het apparaat;
Een beboterd mes klettert via mijn spijkerbroek op de keukenvloer...

Dit is een compleet verkeerde dag om mijn haar te gaan verven!
Verf op de spiegel, de badkamervloer, het douchegordijn, P's badjas, mijn voorhoofd, neus, borst en buik.
Zucht.

Nog 7 minuten, dan mag ik de troep uit mijn haar spoelen en de restschade in ogenschouw nemen.

Chocoladefontein

Schoonmoeder kreeg 2 jaar geleden in haar kerstpakket een chocoladefontein. Het ding stond onaangeroerd onder in haar kast totdat ze verleden week zaterdag bedacht dat ik een chocoholic ben en het apparaat mijn kerstcadeau werd. Tot grote vreugde van bonuskind, die direct probeerde af te dwingen dat we de dag daarop een privéfeestje rond de kerstboom zouden organiseren. Dat werd me wat te gortig, dus ik mompelde iets over gebruiksaanwijzingen en het vinden van de juiste chocola.

Die nacht droomde hij van aardbeien, peer en stukken banaan overgoten met heerlijkheid.
De volgende ochtend werd ik op het matje geroepen; had ik de gebruiksaanwijzing al gelezen? En wist ik al wat goede smeltchocola was? Gelukkig was ik al compleet op de hoogte van de benodigde hoeveelheid cacaoboter...

Vandaag ging hij vrijwillig mee de stad in, terwijl boodschappen doen normaal gesproken zijn minst favoriete bezigheid is. Liefst had hij 2 kilo smeltchocola gekocht, dan hadden we in ieder geval genoeg!

Morgen is de grote dag.
Fruit en marshmallows staan klaar.
Nu maar hopen dat het ding ook werkt.

Prioriteiten

Het huis van mijn lief heb ik tijdelijk totaal bezet; je kunt geen stap meer zetten zonder te struikelen over tassen met kleding, kratten met etenswaren, dozen met toiletartikelen, mappen vol administratie en stapels van nog-geen-maand-te-missen-boeken.

De woonkamer schreeuwt zo hard om sorteren, opruimen, herinrichten dat ik er maar weg gegaan ben. Op zijn kantoor merk je niks van mijn invasie. Achter de computer is het net alsof ik hard werk.

En ach, zo krijgt Ritmo Cubano eindelijk ook een Facebookpage...