positief denken is zoooo 2010

Vandaag kwam ik op Twitter een goed artikel van de Guardian tegen over Goede Voornemens.

Abandon resolutions. Stop looking for a soulmate. Reject positive thinking 

Zo'n titel nodigt mij wel uit tot verder lezen! Hier kun je de rest vinden en je verse lijst met goede voornemens voor het nieuwe jaar heroverwegen of zelfs helemaal loslaten :0)
Veel plezier!

Goede Voornemens

Ik ga voor realistisch dit jaar...

Dus geen grote beloftes aan mijzelf en het universum over een abonnement op de sportschool, dagelijkse fitness-workouts die ik haat en het volgen van een ongezond crashdieet wat toch nooit werkt.

Mijn motto wordt: meer bewegen, minder eten.
Simpeler kan niet.

Met meer bewegen ben ik al begonnen, dansen en wandelen zijn alweer opgenomen in de dagelijkse routine.

Met minder eten begin ik morgen, vandaag eet ik nog even de laatste bonbons bij de koffie en de thee.
En daar geniet ik enorm van!

Floddertje

Het is weer eens zo'n dag, ik knoei er op los terwijl ik mijn uiterste best doe om alles netjes te houden.

Koffie verkeerd klotst terwijl ik op de trap loop over een te volle kom;
Ik krijg het wasmiddel nog nét in de daartoe bijgeleverde wasbol gegoten, maar als ik de bol in de machine wil doen druipt het wasmiddel op onverklaarbare wijze aan de buitenkant van het apparaat;
Een beboterd mes klettert via mijn spijkerbroek op de keukenvloer...

Dit is een compleet verkeerde dag om mijn haar te gaan verven!
Verf op de spiegel, de badkamervloer, het douchegordijn, P's badjas, mijn voorhoofd, neus, borst en buik.
Zucht.

Nog 7 minuten, dan mag ik de troep uit mijn haar spoelen en de restschade in ogenschouw nemen.

Chocoladefontein

Schoonmoeder kreeg 2 jaar geleden in haar kerstpakket een chocoladefontein. Het ding stond onaangeroerd onder in haar kast totdat ze verleden week zaterdag bedacht dat ik een chocoholic ben en het apparaat mijn kerstcadeau werd. Tot grote vreugde van bonuskind, die direct probeerde af te dwingen dat we de dag daarop een privéfeestje rond de kerstboom zouden organiseren. Dat werd me wat te gortig, dus ik mompelde iets over gebruiksaanwijzingen en het vinden van de juiste chocola.

Die nacht droomde hij van aardbeien, peer en stukken banaan overgoten met heerlijkheid.
De volgende ochtend werd ik op het matje geroepen; had ik de gebruiksaanwijzing al gelezen? En wist ik al wat goede smeltchocola was? Gelukkig was ik al compleet op de hoogte van de benodigde hoeveelheid cacaoboter...

Vandaag ging hij vrijwillig mee de stad in, terwijl boodschappen doen normaal gesproken zijn minst favoriete bezigheid is. Liefst had hij 2 kilo smeltchocola gekocht, dan hadden we in ieder geval genoeg!

Morgen is de grote dag.
Fruit en marshmallows staan klaar.
Nu maar hopen dat het ding ook werkt.

Prioriteiten

Het huis van mijn lief heb ik tijdelijk totaal bezet; je kunt geen stap meer zetten zonder te struikelen over tassen met kleding, kratten met etenswaren, dozen met toiletartikelen, mappen vol administratie en stapels van nog-geen-maand-te-missen-boeken.

De woonkamer schreeuwt zo hard om sorteren, opruimen, herinrichten dat ik er maar weg gegaan ben. Op zijn kantoor merk je niks van mijn invasie. Achter de computer is het net alsof ik hard werk.

En ach, zo krijgt Ritmo Cubano eindelijk ook een Facebookpage...

inpakken of wegwezen

Verhuizen vind ik leuk; dromen, kijken, zoeken, plannen, een nieuwe plek tot de mijne maken, mijn kleuren, mijn eigen sfeer, heerlijk...

Inpakken van mijn spullen, da's een ander verhaal. Ik heb teveel emotioneel zwaarbeladen laden, stapels papier waar ik liever niet doorheen ga, dagboeken van jaren terug die niet weg maar eigenlijk ook niet open mogen.

Ik ga er nu toch doorheen, tergend langzaam. Omdat ik elke keer dat ik verhuis weer wat minder ballast mee wil slepen. Er gaat heel wat richting oud papier of kringloop dat drie jaar geleden nog moest blijven. Het gaat dus goed.

Liever sloot ik mijn ogen en droomde verder over de mooie tijd NA de verhuizing...

Tussen de dozen

Ik zou oude kleding moeten wegbrengen, boeken op onderwerp en alfabet in hanteerbare dozen moeten inpakken, stapels papier eindelijk in de papierbak moeten mikken, besluiten wat er mee gaat op mijn logeerpartij bij mijn lief en wat voor onbepaalde tijd (maar laat het niet langer zijn dan 6 maanden alsjeblieft...) in de opslag verdwijnt.
Dat zou verstandig zijn. Geen stress op 28, 29 en 30 oktober. Goed voorbereid en uitgerust verhuizen.

In plaats daarvan werk ik aan mijn Springtij Facebookpage, ga te laat naar bed, vermors ik tijd met chatten met Portugal, komt er een herfstvakantie met bonuskind aan, stel ik mijn administratie uit en vergeet ik steeds om een busje te huren voor de verhuizing.

Klaartje, deadline-junkie tussen dozen...